Wieb en Poes spelen een spel, 3

07-11-2015 22:28

Wieb en Poes spelen een spel

 

Wieb doet voorzichtig de donkere kast open

en luistert of hij zijn bazinnetje hoort lopen.

Alles in huis is donker en stil,

“Ha, fluistert Wieb, dit is wat ik wil.”

Op zijn tenen loopt hij door de gang,

hij is helemaal niet bang,

daar is Poes met haar glanzende ogen en vacht,

Wieb roept Poes, heel zacht.

 

Poes verdwijnt om de hoek van de gang,

die heel donker is en lang,

Wieb loopt snel achter haar aan,

aan het einde, ziet hij haar in een kamertje staan.

Het is de speelkamer van Pim en Marian,

waar je heel leuk spelen kan.

Er slingert van alles in het rond,

en er ligt een kleed met allerlei kleurtjes op de grond.

 

Wieb gaat eerst op zijn trapje staan,

boven, op de plank, doet hij een lampje aan.

“Zo, nu kunnen we iets zien.”

“O,” zegt Wieb, “dit spel heb ik eerder gezien!,

Ja Poes, ik ben niet van gister,

maar dit is het spel Twister!”

 

Poes kijkt hem vragend aan,

“Miauw, heb je het spel wel eens eerder gedaan?”

“Ja,” zegt Wieb, “het is heel erg leuk,

je ligt zeker in een deuk!”

 

Wieb doet het even voor:

“kijk het is heel gemakkelijk hoor.

Ik heb alleen wel korte beentjes,

maar gelukkig Poes, jij hebt zachte teentjes.

Je doet een teentje hier, en een armpje daar,

zo moet het, ga jij nu maar.”

 

Ze hebben samen heel veel lol,

en opeens gaat het van rollebol,

lachend zijn ze omgevallen,

door de veel te grote gekleurde ballen.

“Ssst,” zegt Wieb, maar het is al te laat,

als opeens het bazinnetje in de kamer staat.

“Nou Poes wat heb je nu weer gedaan,

ben je met Wieb aan het spelen gegaan?

Ik weet niet of Wieb dat wel wil!”

Wieb zegt niets en houdt zich stil.

 

Het bazinnetje pakt Wieb op en zegt:

Poes, heb jij Wieb hier neergelegd?”

Poes miauwt en kijkt haar aan.

Ze zegt: “Zullen we Wieb hier maar laten staan,

dan kan je met hem spelen,

en hoef je je niet te vervelen.”

Nou zeg, dat was raar,

maar het is wel echt waar!

 

Wieb is stiekem een beetje blij,

dat van die donkere kast is nu gelukkig voorbij!

 

Einde