De kameel die jeuk had

10-10-2015 14:25

 

De Kameel die jeuk had

 

De oosterse prins Tjan, 

had er opeens genoeg van. 

Na jaren bij zijn "boeren" Mien, 

had hij het wel gezien. 

Hij had ontzettende heimwee en ging op reis, 

op zoek naar zijn verre oosterse paleis. 

 

Ergens in de woestijn, 

daar moest het zijn. 

Maar waar precies, dat wist hij niet. 

En hoe daar te reizen, met al dat zand? 

Waarom stond zijn paleis niet op "gewoon"land? 

 

Hij huurde een kameel, 

met een zachte vacht, bruin als kaneel. 

Samen gingen ze op reis,

 waar was nou toch dat paleis? 

Na jaren als kikker en daarna als boer,

 was het alles een hele toer, 

om zich te herinneren waar zijn paleis precies stond.

Ik wou dat ik het maar snel vond.. 

Maar ineens "BOEM"!  daar zat hij op de grond.

 

"Domme kameel, wat doe je raar, 

ben je nou helemaal gaar!

Jij gooit mij zomaar op de grond?"

Maar de kameel hoorde niets, 

omdat hij op zijn kop stond. 

Hij wiebelde er ook nog gek bij 

en rolde zich op zijn zij. 

 

"Wat doe jij nou!" schreeuwde Tjan,

 "vind je dat normaal dan?! 

Wat is er nou toch aan de hand, 

ik zit helemaal onder het zand. 

Doe niet zo raar, 

jij bent een groot gevaar!"

Maar de kameel pruilde zijn lippen en zei: 

"Ik heb toch zo'n vreselijke jeuk!" 

Hij huilde er ook nog bij. 

Dat was zeker niet leuk!

 

De kameel schuurde zijn rug tegen een palmboom. 

O, jammerde hij, is dit een boze droom? 

Het beest werd er naar van. 

Ik moet hem helpen, besloot prins Tjan. 

 

Waar heb je jeuk vroeg hij de kameel. 

Nou zo'n beetje overal en in het geheel! 

Mmmm wellicht een allergie, dacht Tjan. 

"Heb je iets vreemds gegeten dan?"

"Nee, nee , dat is het niet," klaagde de kameel terug, 

hij lag nu onderhand te rollen op zijn rug. 

"Heb je zandvlooien dan misschien, 

laat me je vacht eens zien?"

 

"Aha! Inderdaad, overal vlooien! Jij moet snel in bad, hoe lang is dat wel niet geleden?!"

"Nou," pruttelde de de kameel, "ik heb dat te lang vermeden."

De kameel liep nu te zweten en te blazen. 

"O," kijk zei de prins, "daar zie ik een oase."

 

De kameel rende er heen,

een grote stofwolk verscheen om hem heen. 

Prins Tjan holde er achteraan. 

Bij de oase zag hij de kameel in het water staan. 

"Ik heb me gewassen hoor," brulde hij luid,

"die vlooien zijn mijn vacht nu wel uit. 

Wat een opluchting zo zonder die jeuk. 

Af en toe moet je je eens wassen, ook al is dat niet leuk!"

 

Dat water leek heerlijk koel en verfrissend, vond Tjan 

en ook hij nam het er eventjes van. 

Daarna vervolgden de prins en zijn kameel hun reis,

 op zoek naar het verre oosterse paleis. 

 

Einde