Beer gedraagt zich niet als een heer..

10-01-2017 17:45

 

Beer gedraagt zich niet als een heer…

 

Bruine beer liep in het bos.

“Goedemorgen,” zei hij tegen vos,

“lekker weertje vandaag,

heb jij ook zo’n knorrende maag?”

 

Vos antwoordde: “Neen, ik had vanochtend een goed ontbijt,

dat maakt mijn moeder voor mij altijd…

Had jij vandaag dan geen ochtendmaal?

Ik hoor het knorren van je maag hier helemaal!”

 

Beer liep brommend en knorrend heen en weer.

“Hoor je,” zei hij, “daar is het weer!”

 Zijn lege maag protesteerde en knorde,

zó hard, dat veel andere dieren het ook hoorden…

 

“Weet je,” zei beer, “ik heb net mijn winterslaap achter de rug

en ik moet iets eten nu, vlug!

Ik heb zo’n enorme trek,

ik word er helemaal knorrig van!”

 

Slimme vos had een plan…

“Loop maar even met mij mee,

ik heb een goed idee,

heb nog even geduld,

dan is je maag zo weer gevuld…”

Samen liepen ze door het bos

en het knorrende geluid brak weer los..

 

Wat was dat toch voor een vreemd geluid?

Je hoorde de herrie overal bovenuit..

Veel dieren kwamen nieuwsgierig tevoorschijn,

om te kijken wat dat vreemde geluid toch kon zijn..

 

“Ja, ja,” brulde beer, “kijk maar even goed,

ik ben een beetje ondervoed!

Na mijn winterslaap wil ik NU graag eten,

jullie hebben zeker allemaal al ontbeten?”

 

Alle dieren knikten angstig van ja,

en keken de uitgemergelde beer na.

Mopperend liep deze te knorren,

te sjokken en te sjorren….

 

Uitgeput ging beer tenslotte tegen een boom zitten pruilen.

Daar zaten, op een tak, wat jonge bosuilen,

die hadden beer ook gehoord.

“Hallo beer,” oehoeden ze in koor,

we hebben iets voor je meegebracht,

dat over was van onze jacht….

Beer keek ernaar en dacht, dat vind ik vies

“Heel lief van jullie maar ik eet meestal vegetarisch!”

 

Een zucht van verlichting ging nu door het bos,

en daar hoorde je nu ook vos.

“Hallo beste dieren van ons bos, luister even,

heb je nog iets te eten te geven,

breng het dan naar deze hongerige beer,

dan voelt hij zich zo weer een berenheer!

Hij moet dringend iets eten na zijn winterslaap

dus breng je eten naar deze berenknaap!”

 

Er kwam beweging vanuit het bos

een muisje gaf beer een kleine druiventros.

Een egel bracht beer wat lekkere rode bessen,
daarna kwamen er wat konijnen, met zijn zessen.
Zij gaven beer een grote bos peen.
Ook reiger, de spillebeen,
had voor beer wat vismootjes
en zelfs eekhoorn bracht hem wat nootjes

 

Mol bracht vanuit zijn hol een lekker kolfje maïs.
Nou, een kolfje?  Deze was wel kingsize! 
Beer bedankte voor al dat lekkere eten 
en begon meteen (omdat hij zo’n enorme honger had) te vreten!


Alles opeten was een hele toer
en daarna liet beer een nogal harde boer. 
“Oh, pardon en excuseer,
dat past niet bij een heer.”
Hij begon een beetje te gapen
en zei, “ik ga maar weer eens slapen,
de lente is nog niet in het land,
dus kruip ik lekker in mijn warme berenmand!”
En beer ging terug naar zijn hol,

met zijn maag lekker vol.

En na wat gegaap,

viel hij al snel in slaap..
 

Wat een luie, maar ook slimme beer, dacht vos.
Daarna werd het weer helemaal stil in het bos.

Alleen de vogeltjes hoorde je nog fluiten,

de brutale flapuiten….

 

Einde