Wieb, Uk en Poes en de Herfstfee, 20

09-10-2016 19:21

 


Wieb, Uk en Poes en de Herfstfee

 

Uk is vandaag vroeg opgestaan,

want hij wil naar het bos toe gaan.

Het is vandaag mooi herfstweer;

de zon schijnt en de hemel is blauw.

Uk wil dennenappels en eikeltjes gaan zoeken,

natuurlijk samen met Wieb en Poes, maar waar zijn ze nou?

 

Achter de schuur, lekker in de zon,

ligt poes nog heerlijk te slapen

en Wieb zit een beetje te gapen.

Uk zegt, “Dag lieve poes en hallo Wieb,

gaan jullie mee naar het bos?

We gaan op school een herfsttafel maken,

juf heeft gevraagd naar kastanjes enzo en wat mos…”

 

Het bos is vlakbij,

niet ver bij de boerderij vandaan.

Pap en Mam hoeven zich geen zorgen te maken,

want Uk zal niet te ver het bos ingaan.

“Ik neem Wieb en Poes mee,” heeft hij tegen ze gezegd,

“dan zullen we zeker niet de weg kwijtraken!”

 

O, wat is het mooi in het bos,

je ruikt de herfst, de dennengeur,

Wieb, Uk en Poes lopen over het zachte mos,

alles heeft een mooie kleur..

 

Wanneer de zon schijnt door de bomen,

zie je allerlei kleuren tevoorschijn komen.

De bladeren zijn rood, oranje,  lichtbruin en geel,

en op de grond liggen er ook al heel veel.

Als je over de bladeren loopt hoor je “krak krak..”

 

Ondertussen stopt Uk van alles in zijn zak.

Ook in de tas zitten al mooie blaadjes, eikeltjes,

dennenappeltjes, kastanjes en beukennootjes

en ook van die propellertjes, dat lijken net een soort vleugeltjes of zo,

Uk is superblij met al deze herfstcadeautjes…

 

“Wat fijn hé, de herfst,” zegt een stemmetje plots..

Wieb en Poes horen het ook.

Waar komt die stem vandaan?

O, help het is toch geen spook?!

Maar dan ziet Uk het opeens..

”Kijk,” zegt hij, “kijk daar, op die hele grote paddenstoel,

zie je wat ik bedoel?!”

Op de paddenstoel zit een klein feetje.

“Neen, dat kan toch niet?” roept Uk en Wieb zegt: “Jeetje!”

 

“Hallo,” zegt ze, “ik ben de Herfstfee,

Ik breng de herfst naar het bos,

kleur van alles en maak de blaadjes los…

Doen jullie mee?”

Wieb zeg, “Oké, wat een leuk idee!”

Uk is verbaasd en zegt,

“Ben jij wel echt? Het lijkt wel een sprookje..”

“Heb je nog nooit van de Herfstfee gehoord?” zegt ze.

"Ik ben toch geen spookje?”

 

Het feetje vliegt naar Uk toe en strooit wat elfenstof over zijn tas,

“Kijk,” zegt ze, “nu heb je alles voor in de klas.”

Daarna spreekt zij een toverzin

en de tas vult zich met kastanjes en dennenappels,

eikeltjes en beukennootjes, alles zweeft er in.

“O, super,” zegt Uk, “nu geloof ik het wel,

lief feetje, dankjewel!”

 

“Ik zal jullie laten zien hoe ik de blaadjes schilder in het bos,”

en ze strooit nog wat elfenstof onder een boom in het mos…

De bladeren in de boom veranderen opeens van kleur

en de boom krijgt een heerlijke geur…

Ook de vogeltjes in de boom beginnen te fluiten,

het is heerlijk buiten..

De boom staat te stralen in de zon, zo mooi!

Alle bomen krijgen van de fee een gekleurde herfsttooi.

Uk, Wieb en Poes, begrijpen bijna niet hoe dit kan, het is een wonder,

het hele bos wordt betoverd, van boven tot onder….

 

Het feetje vliegt overal heen, door het hele bos,

en ze betoverd alle bomen.

Het lijkt wel een spel en wéér strooit ze op het mos,

haar elfenstof; laat de herfst maar komen…

Uk, Wieb en Poes rennen haar achterna, het lijkt wel een spel!

maar het feetje vliegt veel te snel..

 

Aan de rand van het bos gekomen, is het feetje verdwenen.

Uk en Wieb hebben van het rennen, pijn in hun benen…

Poes is van het rennen ook heel moe

en nadat Uk zijn tas heeft opgehaald lopen ze samen naar huis toe..

Wat een wonderlijke middag hebben ze gehad!

Dat feetje was echt een lieve schat..

 

Uk vraagt aan Wieb: “Waar zou ze zijn gebleven?”

Wieb zegt: “O,  die is nog druk aan het rondzweven.”

“Ik vond het zo leuk,” zegt Uk, “laten we snel teruggaan!”

Maar Wieb en Poes schudden van nee, nu eerst even rustig aan.

“Morgen dan?” vraagt Uk, “misschien zien we haar dan weer?”

“Wie weet,” zegt Wieb, “misschien een volgend keer.”

Poes miauwt en gaat weer lekker luieren in de zon.

 

De volgende dag gaat Uk naar school  en neemt zijn tas met herfstschatten mee.

“Zo Uk, wat veel,” zegt de juf, “hoe heb je dat gedaan?”

“O, het was geen moeite hoor juf, ik had hulp van de Herfstfee

en Wieb en Poes deden ook mee….”

“O, wat leuk”, zegt juf, maar ze weet niet helemaal zeker of het ook echt zo is gegaan…..

 

Einde