Wieb, Poes en de zeven zwijntjes, 5

12-11-2015 22:26

Wieb, Poes en de zeven zwijntjes

 

Poes is op zoek naar Wieb.

“Hey, ik dacht dat hij daar net liep!”

Poes loopt door de keuken en de tuin naar de schuur,

Brrrrr, het wordt buiten al aardig guur..

 

Poes hoort een raar geluid,

wat zou dat toch zijn,

welke kant loop ik uit,

“Wieb, waar ben je?” Hij is ook zo klein.

 

In de schuur ziet Poes Wieb.

“Hallo Poes, zegt Wieb, ik dacht dat je sliep,

ik hoorde zo’n raar geluid,

toen dacht ik, ik loop deze kant eens even uit.”

 

“Kijk eens, wat ik voor leuks ik vond hier,

zeg Poes, ken jij dit dier?

Het heeft een platte snuit,

en maakt een knorrend geluid,

het heeft ook nog een krulstaartje

en een vacht met roze harde haartjes.”

 

“Het zijn 7 kleine varkentjes met een mooi roze huidje

en ze zitten steeds huilend op een kluitje,

nu speel ik voor hen op mijn fluitje,

de biggetjes missen hun moeder,

die moest mee met de varkenshoeder.”

 

“Ik dacht, kom op, ik neem mijn laddertje hop hop,

en hang gezellig wat lampjes op,

een muziekje erbij

en alle zwijntje weer vroijk en blij!”

 

Ook de vrouw hoort de herrie in de schuur,

ze komt binnen en kijkt nogal zuur,

“Wat is hier nu weer aan de hand,

wel Hond en Jus! Dit is nogal irritant!!

Het lijkt hier wel een disco,

hoe komt dat nou toch zo!”

 

Ze doet meteen de lampjes weer uit,

tegelijkertijd stopt ook Wieb met zijn gefluit,

maar de zwijntjes barsten hard in huilen uit!

De vrouw doet de lampjes maar weer aan,

alle biggetjes komen nu knorrend om haar heen staan..

“Nou dan blijven de lichtjes maar aan,

dan kan ik nu lekker weer slapen gaan!”

 

Ze loopt de schuur weer uit,

en Wieb speelt zachtjes een slaapliedje op zijn fluit.

 

Einde