Het Olielampje

17-12-2016 09:21

 

Het Olielampje

                    

Hilde liep met haar vader over de zaterdagse markt.  Ze deden daar samen de “verse” boodschappen. Lekkere sinaasappels, sla en komkommer, aardappelen en heerlijke zoete tomaten hadden ze gekocht. Tot slot haalden ze altijd samen een ijsje. Toen ze klaar waren liepen ze langs de markt terug naar huis. Aan deze kant van de markt stonden wat kraampjes met antiek en curiosa, zo noemde haar vader het, maar Hilde vond alles wat daar stond  maar oude rommel. Haar vader vond het leuk om  te snuffelen tussen deze rommeltjes en hij zei altijd: “Wie weet vind ik iets en zijn we in één klap rijk!” Maar ja, dat gebeurde nooit. Hilde keek altijd wel even mee in de “rommelkraampjes” maar echt geïnteresseerd was ze nooit. Ook vandaag zei haar vader: “Nog eventjes kijken hoor, vijf minuutjes maar.” Hilde liep mee en wachtte telkens geduldig, totdat haar vader weer verder liep naar het volgende kraampje. Soms zei ze: “Pap, ga je nou mee?” of “Pap, ik wil naar huis!” “Ja, ja,” zei haar vader dan, maar meestal duurde het veel langer dan vijf minuutjes.. Vandaag ging het natuurlijk ook weer zo. Hilde liep mee van kraam tot kraam en keek zelf ook of er misschien iets grappigs tussen lag, maar ze zag alleen maar rommel. Bij het laatste kraampje dacht ze; gelukkig, nu is het klaar en kunnen we naar huis. Ze keek nog even op de tafel; daar stond een klein olielampje. Het was een mooi koperen kannetje met figuurtjes erop van wat bloemen met blaadjes en gekronkelde steeltjes. Het leek een soort juskom met een deksel vond Hilde. “Pap, wat is dat?” 

 

Lees hier het hele verhaal:  Het olielampje.pdf (998680)