Het laatste blaadje

30-10-2016 08:50

 

Het laatste blaadje

 

Als ik mijn portiek uit kom, om naar school te gaan,

dan zie ik hem altijd staan,

aan de overkant bij de sloot

en nu is hij bijna bloot…

 

In het voorjaar heeft hij mooie kaarsen, vuurrood!

Maar nu is hij op sterven na dood…

“Mijn”  kastanjeboom laat zijn blaadjes vallen,

neen, niet een paar, maar grote aantallen!

Bij iedere trilling of een zuchtje wind,

valt er weer een blaadje op het grint.

 

Ook in de sloot vallen de blaadjes, rode en gele,

maar het kan de boom blijkbaar niets schelen,

alle blaadjes wil hij kwijt,

op de grond ligt nu een dik bladertapijt.

 

Pas nog, kort geleden, waren er mooie kastanjes,

die heb ik verzameld, glanzend bruinoranje,

Op tafel, in een schaal,

liggen ze te “praal.”

Maar de glans is verdwenen,

het is net of ze wenen….

 

Ik kijk uit het raam naar “mijn” boom,

ik mijmer en droom,

in het voorjaar komen er weer nieuwe blaadjes met franjes,

mooie rode bloemen en daarna ook weer glanzende kastanjes..

 

Aan de overkant valt het laatste blaadje op het grint,

ik hol er heen, maar denk maar niet dat ik het vind…

Ik had het graag willen pakken,

om in een mooi schilderijtje te plakken.

 

Maar dan als een wonder, valt er nog een blaadje naar benee..

Het valt op mijn hoofd en ik neem het mee.

Het blaadje krijgt een ereplaatsje op de schaal,

bij de doffe kastanjes ligt het nu te praal..

 

Mijn boom doet een winterslaap, slaap maar fijn!

In het voorjaar komen er weer blaadjes, klein,

groter, grootst!

En jouw mooie kaarsen zijn het aller, aller roodst!!

 

Einde