Groene koe

06-10-2015 10:20

Groene Koe

 

Op een boerenerf stond groene koe

er kwam een haan naar haar toe,

“wat een vreselijke rare vacht!”,

kakelde haan verwaand, “kijk eens naar

mijn verenpracht!”

 

Ze liep naar de stal, groene koe,

er kwam een kikker naar haar toe,

hij kwaakte:  “wat heb  jij een lelijke kleur groen,

ach, maar daar kan jij toch niets aan doen?”

 

Ze at wat van ’t hooi, groene koe,

toen kwam er een worm naar haar toe.

“Je bent wat je eet,

’t is maar dat je ’t weet!”

 

Groene koe was verdrietig en boos,

wat was er nu toch loos?

Ze was toch maar een gewone koe

en dat gezeur over die kleur..

Ze vond het allemaal maar een gedoe.

Verdrietig stond groene koe in de stal,

ze moest niets meer hebben van dat al..

 

Een schaapje zag haar staan.

Ze keek groene koe eens aan.

“waarom huil je?” vroeg ze haar,

Groene koe zei met bibberende stem:

“Ik voel me zo naar,

niemand vindt mij leuk,

ze lachen zich allemaal een deuk!”

 

Koe vertelde van verwaande haan.

“Ach, zei schaap, laat toch gaan.”

“En worm deed ook zo naar!”

“Nou, zei schaap, worm is zelf raar!”

“En ook nog kikker, over mijn kleur?!”

Schaap zei weer: “O, wat een gezeur!”

 

Schaap troostte groen koe:

“Een koe is een koe

en de kleur doet er niet toe,

niemand is perfect, wat denken ze wel daar,

ze zijn gewoon jaloers op jouw mooie groene haar!”

 

“Haan,  kikker en worm, dat zijn je vrienden niet.

Vrienden doen elkaar geen verdriet.

Vrienden zijn aardig voor elkaar!”

Groene koe was schaap dankbaar.

“Vriendin, je hebt helemaal gelijk,” zei groene koe,

en samen liepen ze naar de weide toe.

 

Einde

 

Moraal: accepteer elkaar, echte schoonheid zit van binnen!