"Dikke" vrienden

06-10-2015 16:25

“Dikke” Vrinden

 

Drie dikke dames, die zaten op een bankje,

Bolle Toos, Dikke Mien en Struise Ankje.

“Kijk eens wat ik heb meegebracht,” zei Ankje.

"Oh lekker, een gebakje, dankje.."

 

“Wat is de gelegenheid?”zei Mien.

“Nou, ik ben 2 kilo afgevallen, ken je dat niet zien?”

“Dat moet gevierd worden,” zeiden Toos en Mien.

“Ja,” zei Ankje, “ik word nog slank misschien!”

 

Er liep een nogal dunne man voorbij,

hij zei: “Zeg ga eens even opzij, dan kan ik er ook bij!”

Hij wilde gaan zitten, maar het bankje was al vol,

wat hadden de dikke dames een lol..

 

“Je ziet toch, dat er geen plaats is,” zei Mien.

“Ja,” zei de dunne man, “ik ben niet blind hoor, dikke trien!”

“Als jullie wat opschuiven dan kan ik er best wel naast.”

“Nou echt niet,” zei Ankje, “als je zo hoog van de toren blaast!”

“Als je het nou wat aardiger had gevraagd, dan misschien,”

antwoordde Mien.

En Toos zei: “Daar is nog een ander bankje,

ga daar maar zitten, dank je!"

 

Mopperend liep de dunne man er heen,

maar hij struikelde over een steen.

Hij viel hard op zijn knie,

de dikke dames schrokken alle drie.

 

Ze hielpen hem met opstaan,

“Heb je je pijn gedaan?”

“Oh nee, bedankt, het valt wel mee hoor,

en het spijt me van daarnet..

Jullie zijn aardige, dikke dames, echt!

Ik had niet het recht zo onaardig te doen.

Soms ben ik een lomperik en een oen!”

 

De dames namen hem mee naar het bankje,

daar kreeg hij een gebakje voor de pijn en als bedankje.

Ze werden “dikke vrinden” en zitten er nog vaak,

die drie dikke dames en een dunne bonenstaak!

 

Einde