De kikker en de mier

23-10-2016 17:24

 

 

De kikker en de mier

 

 

In de wei, bij de boerderij,

woonden een kikker en een mier.

Mier, die altijd bezig was,

zat wat luizen te melken aan de plas,

en kikker zat wat te kwaken.

 

“Hallo”,  zei mier, “ben je je aan het vermaken?”

“Neen”, zei kikker, “zie je daar die schapen?

Dat zijn nogal vervelende knapen,

iedere keer komen ze terug,

en dan ga ik weg, heel vlug!

Ik ben bang dat ze mij gaan eten!"

 

"O," zei mier, "nou moet je weten,

zie je daar die grote koe,

die komt ook iedere keer naar me toe!

Zij loopt de hele dag te grazen

en zich te verbazen,

als ik er dan bijna tussenzit,

en vermalen word in dat grote gebit…

Ook ik loop telkens weer hard weg,

ik heb er een beetje genoeg van zeg!"

 

“Ja,”  zei kikker, “laten we weggaan,

dit is toch geen bestaan,

steeds te moeten vluchten..”

Kikker moest er van zuchten...

Mier zei, “zal ik dan op je gaan zitten, bovenop?”

“Okay,” zei kikker, “klim maar op mijn kop..

en houd je goed vast, want je weet, kikkers springen.”

Mier hield zich goed vast en kikker sprong over de sloot,

“Wauw,” zei mier, “ik wist niet dat je zó ver kon springen,

wat is die sloot groot!”

 

Nu waren ze aan de andere kant,

in een vreemd weiland…..

 “Maar wat zie ik daar,” zei mier,

ik zie een heel groot dier!”

“Ik ben inderdaad groot en een stier”, zei stier

“en wat doen jullie hier?!

Deze weide is van mij,

dus wegwezen,” brieste hij, “of anders word je niet blij!”

De rook kwam uit zijn neus,

hij gaf kikker en mier geen andere keus.

 

“Hoezo wegwezen,” blufte kikker en kwaakte boos

en blies zijn wangen op; stier schrok zich wezenloos!

De kikker leek heel groot en liet een harde kwaak horen,

stier draaide zich achterstevoren

en rende hard weg….

“Wat een held zeg!”

 

Kikker kwaakte en mier lachte, “JIJ bent MIJN held!

“Laten we het volgende weiland proberen,” zei ze vlug.

“Ja,” zei kikker, “ik kies liever eieren voor mijn geld,

die stier komt vast weer terug….”

En dus sprong kikker weer over de volgende sloot,

en mier genoot….

“O, wat heerlijk rustig hier,

geen schapen, koeien of een stier..”

 

Maar er dreigde een ander gevaar,

want aan de rand van de sloot stond,

een OOIEVAAR!

“Zoo, wat doen jullie hier,

bang voor de stier?”

“Neen, zei mier, “we maken een uitstapje..”

“Ha!” schampte ooievaar, “Je maakt zeker een grapje,

maar je bent precies op tijd,

ik lust nog wel een laat ontbijt!”

 

Ooievaar wilde gaan happen en bukte naar de grond,

“Vlug!” zei kikker tegen mier, “spring in mijn mond.”

Kikker nam een duik in de sloot,

en zwom naar een boot,

die daar lag te dobberen,

en ooievaar hapte mis en stond in de modder te slobberen!

Toen ze doorhad dat kikker al weg was,

stapte ze beledigd weg door het hoge gras….

 

“Oei, dat was op het nippertje!” zei mier,

en kroop uit de mond van kikker,

“en echt leuk is het ook niet hier,

laten we teruggaan naar ons eigen weiland,

naar onze eigen slootkant,

de wereld hier is vol gevaar,

dan de koeien en schapen maar,

die vallen eigenlijk reuze mee.”

Kikker vond dit van mier een goed idee,

en sprong weer over de slootjes terug

met mier achterop zijn rug.

 

Thuisgekomen bedankte mier kikker en klom op de grond,

Mier zei tegen kikker dat ze “Slootje springen” wel heel leuk vond..

Kikker antwoordde: “Dus je bent niet boos?”

“Neen” zei mier,”helemaal niet, je bent weergaloos!

Met jou durf ik overal heen,

kikker, je bent me er een!”

Slootje springen deden ze dus nog vaak, mier op kikkers’ rug…

Maar dan alleen heen en gelijk weer terug!

 

Einde